2 Peuter vriendjes, jij & ik

Precies een jaar geleden stonden mijn moeder, onze peuters en ik in de Vriendin. Mijn moeder was namelijk benaderd door het blad, om ons verhaal te vertellen. Deze herinnering leek me het juiste moment om even terug te komen op onze situatie. 

Inmiddels is het al weer ruim 3 jaar geleden, dat zowel Jeff en ik als mijn moeder en stiefvader een kindje mochten verwelkomen. Voor ons volledig gepland en voor hen de verrassing van hun leven. Dit was voor ons allemaal heel erg vreemd en dat heeft ook wat tijd gekost om volledig te accepteren.

Kaylee en Jaxx zijn nu beide ruim 3 jaar en echt de allerbeste vriendjes. Ze kunnen niet zonder elkaar. Ondanks dat ze nog wat jong zijn om echt samen te spelen, doen ze dit toch vaak heel lief. Ook zijn ze beide heel erg lief voor Finn. Alle poppen van Kaylee hebben onderhand ook de naam “Finn” gekregen. Super schattig.

Mijn moeder en ik zijn closer dan ooit. Waar het eerst voor strubbelingen heeft gezorgd, heeft het uiteindelijk een super hechte band gemaakt. 

Volgende jaar gaan ze al beide naar de basisschool, echt bizar hoe snel dat gaat. Beide zijn de uitgegroeid tot eigenwijze peuters met een flinke babbel. 

Soms kan het leven onverwachte wendingen hebben, maar die wendingen zijn soms eigenlijk het beste wat je had kunnen overkomen. 

*foto door Ruud Hoornstra van Fotostudiozien.nl voor het artikel in de Vriendin

Mijn liefde

Ik sta er soms niet bij stil, het is allemaal zo vanzelfsprekend. Zeker sinds Jaxx er is, en straks nog zo’n kleintje, vergeet ik hem wel eens; Jeff, mijn man, mijn liefde. Alles gaat altijd over het moeder zijn en kinderen, deze keer over die ene persoon waar ik het allemaal niet zonder kan. Dit is ons verhaal; 

Ruim 9 jaar geleden begon ons avontuur. Best gek eigenlijk. Ik was pas 17, nooit het idee dat hij wel eens diegene zou zijn waar ik de rest van mijn leven mee zou delen. We werkten heel kort samen bij de plaatselijke McDonalds. Hij ging weg en ik was nieuw. We hebben misschien een korte twee weken samen gewerkt. We vonden elkaar wel leuk, maar beide waren we met iemand anders. Ik weet nog dat hij zei, dat we elkaar weer tegen zouden komen als het zo moest zijn. 

Een paar maanden later kreeg ik een berichtje op Facebook. Het was van hem! We raakten wat aan de praat en voor ik het wist zat hij met Kerst bij ons aan de tafel. Daarna ging alles best snel, waardoor hij binnen een half jaar bij ons thuis woonde. Dat was op sommige momenten best lastig, maar het heeft ons ook “meteen” alles aan elkaar laten zien wat we minder leuk vond n aan elkaar. 

Vanaf dat we een ongeveer een jaar samen waren, woonden we met mijn moeder bij haar nieuwe vriend. Dat werkte best goed, al was het wel een gekke situatie. 4 achternamen op de brievenbus. Dat zorgde nog wel eens voor verwarring. 

In de tussentijd hebben we nog afscheid moeten nemen van de vader van Jeff. Die nog iedere dag gemist wordt. Wat hadden we graag gezien dat hij op onze bruiloft was en dat hij opa kon zijn van onze kinderen. Iets wat hij zelf ook ontzettend graag gezien had. En uiteraard ook bij de kleine dingetjes missen we hem. 

In de zomer van 2016 zijn mijn moeder en stiefvader getrouwd, dus dat scheelde al één achternaam. Jeff dacht daarna dat er nog wel eentje af kon en vroeg mij die zomer ten huwelijk in Oostenrijk, aan de top van een waterval. 

We wilden al erg lang graag een huisje voor onszelf vinden, maar met de lange inschrijfduur bij woningcorporaties wilde dat niet vlotten. Eind 2016 hadden we èindelijk dat pareltje te pakken. Ons eigen huisje. Meteen een eengezinswoning met 4 slaapkamers, dus ons hoorde je niet klagen. 

Het jaar er op, druk in onze trouwplannen, besloten we dat het tijd werd voor een nieuw lid in ons gezin. Mocht het ons gegund zijn natuurlijk. Nèt voordat onze bruiloft was, na bijna een jaar van geknutsel, was het ons gelukt. We hadden een positieve test in onze handen! 

De zomer daarna werd ons (eerste) allermooiste geschenk geboren; Jaxx. Ondanks dat onze relatie op dat moment ontzettende ups and downs kende, wisten we dat dìt was wat we wilden in het leven. Een mooi gezin. 

Toen Jaxx bijna 1 was, hadden we onze relatie weer goed op de rit. Zaten we beter in ons vel en dachten we dat niets ons meer kon stoppen. Totdat we een grote tegenslag te verwerken kregen. We waren verrast met een positieve test, een klein wondertje dat door de barrières gekropen was. Jeff was meteen enthousiast en wist dat ook dit kleintje, al was het een beetje snel, perfect paste in ons gezin. Zelf had ik hier wat meer moeite mee. Ik had nog mijn handen vol aan Jaxx, ik was net begonnen aan een opleiding, etc. Toen het eindelijk gezakt was en ook ik zag dat die beren niet in de weg hoeven te lopen, merkte ik dat het foute boel was. Ondanks dat ook deze mini heel erg welkom was, mocht het niet zo zijn en moesten we al afscheid nemen voordat we überhaupt kennis mochten maken. 

Dit is iets wat ik mijzelf heel lang kwalijk heb genomen. Alsof het mijn schuld was, omdat ik niet meteen super enthousiast was. Wat natuurlijk helemaal niet zo is, maar mijn gevoel kon dit toch lange tijd niet loslaten.

Na verloop van tijd, toen we het een beetje een plekje hebben kunnen geven, besloten we te kijken of ons toch nog een kleintje gegund mocht worden. Een aantal maanden later (vraag me niet hoe lang) mochten we dan weer een positieve test in onze handen hebben. Erg huiverig nog, doordat mijn ogen bijna strepen zagen, een afspraak gemaakt bij de verloskundige. Met een spanning die we bij Jaxx nog niet kenden. De angst dat het niet goed zou zijn. 

Zoals jullie misschien gelezen hebben in mijn blog van de echo’s, was de spanning best terecht. Bij de termijn echo zaten de darmpjes niet op de goede plek, wat in veel gevallen netjes bijtrekt. Gelukkig gebeurde dit ook, al was het een heel spannende tijd. Iedere echo die daarop volgde bleven we de spanning voelen, om na iedere echo en controle weer gerustgesteld te zijn. 

Vandaag ben ik 40 weken en 5 dagen zwanger, als ik het vergelijk met Jaxx dan mogen we nog 5 dagen wachten op de baby. Als is deze zwangerschap heel anders voor mijn lichaam. Bij Jaxx had ik al heel snel rugklachten. Nu (afkloppen) helemaal niet, maar nu hangen mijn klachten heel licht in de richting van eclampsie (op alles getest, alles is goed) en ben ik kapot moe. Maar gaat het verder eigenlijk nog best prima. 

Over een paar dagen mogen we weer terug naar het ziekenhuis, om te kijken hoe alles nog gaat. Vervolgens is het de bedoeling om in de dagen daarna, of indien nodig diezelfde dag nog, in te leiden. Samen met mijn man, op weg naar de volgende stap in ons leven; nog een keer Papa en Mama mogen worden. Nog een keer in het diepe springen en het grote avontuur aangaan. 

Samen vormen wij een basis. Wij zijn 1 team. Op sommige fronten heerlijk ouderwets; geef mij geen hamer, daar kan ik helemaal niks mee. Jeff maakt alles, of het nu iets kleins aan de auto is of iets in huis. Hij kan het. Laat mij maar de papieren bijhouden en ‘s avonds in de pannen roeren. Ik zorg graag; ik smeer zijn boterhammen voor hij naar z’n werk gaat en stuur hem dan met een kus de deur uit.Iets waarvoor mensen mij wel voor gek hebben versleten; “hij kan toch wel zelf z’n boterham smeren?!”. Dat klopt, dat kan hij zeker. Maar ik geniet er van. Wij doen dingen voor elkaar.Hij doet de wasmachine en de droger aan, ik vouw de was en ruim het op. Balans.

Vaste ritueeltjes, samen op de bank hangen, nooit gaan slapen met ruzie, altijd elkaar vertellen hoeveel je van elkaar houdt, vragen naar elkaars dag. De kleine dingen maken het voor ons. 

Mijn man. 

Mijn liefde. 

De vader van mijn kinderen. 

Mijn alles.

Van 3 naar 4 #9

Gisteren is Jaxx 3 jaar geworden. 3 jaren die omgevlogen lijken, onze kleine baby is al zo groot. Lekker cliché, ik weet het, maar het voelt als gisteren dat hij geboren werd. En nu vertelt hij ons wel ff hoe alles werkt en wat hij ergens van denkt. Zo zijn we er vandaag achtergekomen dat de baby straks gewoon “baby broertje” gaat heten. Verder heeft hij, volgens Jaxx, geen naam nodig. 

Omdat wij beide, Jeff en ik, niet meest mobiel zijn op het moment hebben we besloten om het verjaardagsfeest van Jaxx eventjes uit te stellen. Zodat we dit uitgebreid kunnen vieren over een weekje of 2. Uiteraard hebben we zijn verjaardag absoluut niet aan ons voorbij laten gaan. 

Jaxx is gisteren met zijn liefste oma op stap geweest naar het playcafé, waar hij vreselijk verwend is. Hij heeft zich ontzettend geamuseerd en mijn moeder ook. Na het spelen hebben we met z’n allen gegeten bij oma thuis en heeft Jaxx nog zijn cadeautjes uitgepakt. (Groot feest later of niet, cadeautjes horen bij jarig zijn) 

Vandaag had ik de 40-weken controle, feitelijk gezien 39+6, en is dus morgen mijn uitgerekende datum. Ondanks mijn stiekeme hoop, had ik ‘m al zien aankomen… ik mocht vandaag bellen naar het ziekenhuis voor de “overtijd controle”. 

Aan de ene kant opgelucht, want ik “ken” dit en planning technisch is het super handig. Aan de andere kant weet ik ook nog wat er allemaal bij komt kijken en dat de weeenopwekkers een b***h zijn 😉 Ergens volgende week is dan de controle, waarna het niet meer lang zal duren dat ik ingeleid mag worden. (Tenzij “baby broer” zich nog zelf zal aandienen, maar ik ga daar niet van uit) Dus ik ga nog even verder met adressen verzamelen voor de kaartjes. Heb nog tijd 😋

Is jouw bevalling “vanzelf” begonnen of zat je kindje ook nog erg lekker daar binnen ?

Van 3 naar 4 #8

Het is een uur of 7, het is stil in huis, maar ik kan de slaap niet vatten. Geen nieuw fenomeen voor mij, zeker de laatste tijd niet. Vandaag staat de teller op 38+4, maar ik “weet” dat zo nog 3 weken rond kan lopen. Nadat ik bij Jaxx iedere dag dacht vanaf week 35 dat ‘ie zou komen, maar hij besloot te wachten op een inleiding. Nu heb ik, vergeleken met toen, nog niet zo veel gerommel. Dus ga ik er maar al vanuit dat dit net zo zal lopen. 

Het kamertje is af, het bed is verhoogd, de Co-sleeper is klaar om gevuld te worden. Kortom; van mij mag ‘ie wel. Iets ondernemen zit er niet meer in. Afgelopen week gaan winkelen met mijn zwangere vriendin, super gezellig natuurlijk. Maar ik was wel blij dat ik die ochtend van te voren al naar de winkel was geweest. Na die paar kleine uurtjes rondlopen (en vooral zitten eten) was ik helemaal uitgeblust. Ik ben in mijn hoekje op de bank gekropen, om vervolgens niet meer te verplaatsen. 

Volgende week is Jaxx jarig, iets wat anders gaat zijn dan normaal. Hij wordt 3! Wat we zeker gaan vieren, alleen waarschijnlijk pas als zijn “baby broer” er is. Ik heb er lang over zitten piekeren, want voor mij voelt het niet eerlijk voor hem om het uit te stellen. Al verzekerd iedereen mij er van dat hij echt niet weet wanneer hij precies jarig is. Zijn cadeau is in ieder geval onderweg en taart komt er genoeg. Want als je Jaxx vraagt wat hij wil hebben voor zijn verjaardag, is het antwoord “Uhm, ik wiiillllllll….. eeeen taart! Jaaa, een taart wil ik voor mijn jaardag!”. Gelukkig hebben we zelf nog een leuk cadeau gevonden 😅

Ik brei er een eind aan en hoop stiekem dat deel 9 over ons aangevulde gezin gaat ❤️

Hoe heb jij de overgang naar 2 kindjes ervaren?

Van 3 naar 4 #7

De laatste loodjes zijn aangebroken en het aftellen is begonnen. Vandaag hebben we 36 weken en 4 dagen op de teller. Dus binnen nu en een weekje of 4 zullen we een gezinnetje zijn van vier. 

Afgelopen week hebben we de laatste echo gehad. Alles zag er goed uit, maar hij houdt zijn gezichtje toch echt een verrassing. Net als Jaxx destijds. Waarschijnlijk komt het door mij, ik slaap namelijk ook altijd met mijn handen voor mijn gezicht. 🙄

“Baby broer”, zoals Jaxx hem noemt, is een stukje kleiner dan Jaxx. Mij hoor je niet klagen, aangezien Jaxx ter wereld kwam met een flinke 4010 gram en 52cm. Deze druif wordt geschat op een 3500 gram bij 40-weken. Deze mama tekent daar voor. 

De baby is vrij ver ingedaald en het gerommel is wel begonnen. Al weet ik dat dat helemaal niets zegt, aangezien ik bij Jaxx het hele feest vanaf een week of 35 al had en hij met 41+3 pas geboren is. Zonder inleiding had ‘ie waarschijnlijk nu nog gezeten 😋 Dus ik bereid me voor op wederom een lange zit. 

Ook ben ik door mijn lieve vriendinnen en mijn moeder in de watten gelegd. Ze hadden een babyshower voor mij georganiseerd deze week. Een middagje vol met eten, leuke spelletjes, gezelligheid en mooie cadeaus. 

Al met al ben ik heel benieuwd hoe lang we nog moeten wachten op deze spruit 💙

Met welke termijn ben jij bevallen?

Van 3 naar 4 #6

JAA! VERLOF!! 

Sinds een dag of 2 heb ik dan mijn welverdiende verlof. Iets waar ik ontzettend naar uitkeek. Even niets moeten, ondanks het feit dat er ook een peuter rond rent. 

Ik moet zeggen dat het allemaal best soepel verloopt met Jaxx. Hij wil veel helpen met alles en kan sinds kort ,achter een van ons, zelf van de trap lopen. Een hele grote pre voor als zijn “baby broer” (zoals Jaxx zelf zegt) er bij komt. 

Ons huis staat vol met spullen voor “baby broer” en komende week komt ook eindelijk de babykamer. Waar we helaas iets langer op moesten wachten dan gehoopt. Het zweet breekt me echter niet uit, want er staat ook gewoon een cosleeper boven. 😋

Verder hebben we nog “ff” de hele woonkamer aangepakt met mijn verlanglijstje van de Ikea… dus daar zijn we ook een hele dag zoet mee geweest. Aangezien team kreupel en kreupel zich minder goed kan bewegen dan normaal. 

                                     ————————

 Afgelopen week de babyshower van een vriendin gehad, die slechts 2 weken achter mij aan loopt. Blijf het bijzonder vinden, leveren we straks 2 vriendjes af. 🥰 Net als Jaxx met Kaylee heeft, mijn halfzussen, een vriendje voor het leven. 

Komende week ook nog een heel leuk iets om ons op te verheugen; de bruiloft van onze liefste vrienden. Die het door Corona al hebben moeten verzetten, nu mag het éíndelijk doorgaan 🤩

Van 3 naar 4 #5

Groei echo, 31 weken

Vandaag hadden we eindelijk weer een echte babydate. De laatste was namelijk 1 maart!! En dat is al weer bijna 3 maanden geleden.

De vorige keer lag mini nog een klein beetje achter op schema, net als zijn broer op die termijn. Deze keer heeft hij een inhaalslag gemaakt en ligt hij nu nèt iets boven het gemiddelde. Hij wordt nu geschat op zo’n 1800 gram en als hij zo blijft groeien als nu, komt hij waarschijnlijk net als Jaxx boven de 4kg uit met 40 weken. 

Uiteraard wil een kind van ons vooral tegenwerken, dus geen mooi shot van zijn gezichtje gekregen. Net als Jaxx, telkens met zijn handjes voor z’n gezichtje. Maakt ons alleen maar nog nieuwsgieriger hoe hij er uit zal zien straks. 

Verder is het nog maar 3 weken voor mijn verlof in gaat en ik ben de dagen al aan het afstrepen. Doordat mijn romp smal en kort is, onze baby’s groot en ik schijnbaar hoog draag, zitten mijn ribben weer behoorlijk in de knel. Wat voor nogal wat dagelijkse ongemakken zorgt. Maar dat mag de pret niet drukken en we gaan gewoon door. Niet dat er een keuze is, aangezien Jeff ook vrij weinig kan op het moment. Die zit in afwachting van een operatie van een ernstige dubbele liesbreuk. We zijn goed met timing 😅

Ondanks dat we minder gehaast zijn als bij Jaxx, hebben we nu toch zo’n beetje alles besteld en kunnen we komende week het kamertje in orde gaan maken. En de rest van het huis; mijn hoofd zit vol ideeën. Iets met nesteldrang? 🤔 Dus zolang het me lukt ga ik gezellig door met de Ikea leeg bestellen en de boel veranderen. 

Wat heb jij vooral gedaan toen je verlof had?

WonderMom

Vorige week heb ik dit leuke pakketje mogen ontvangen van WonderMom. Een handige set voor dalijk na de bevalling met gelkompressen.

WonderMom heeft deze producten gemaakt, omdat je nu eenmaal moet herstellen na een bevalling. Meestal zijn de meest zwaar getroffen gebieden toch wel je borsten en uiteraard je vagina. Ik kan me nog herinneren hoe ellendig ik me heb gevoeld, lichamelijk, na de bevalling van Jaxx en ben dus ook heel blij dat ik deze keer de producten van WonderMom mag gebruiken.

Dit is de inlegger voor in je ondergoed, mét uitwasbaar hoesje, waardoor je er lang verlichting van mag ervaren.

Het perineumkompres is zowel voor als na de bevalling te gebruiken. Voor de bevalling zou je het verwarm kunnen gebruiken, zoals aangegeven op de verpakking, om de doorbloeding te bevorderen. Dit zou de kans op scheuren of een ruptuur kunnen voorkomen.

En na de bevalling om het hele gebied te koelen, zoals iedereen weet werkt koelen zeer goed bij pijnlijke plekken. Na een bevalling is dit zéker nodig. Bij Jaxx heb ik een knip gehad en aangeklooid met bevroren maandverband etc, maar erg handig was dit niet. Voornamelijk door de hardheid van maandverband na het invriezen. Door de gelparels in de producten blijft de temperatuur er beter aan zitten en blijven ze langer koud of warm.

In de verpakking zitten ook 2 borstkompressen met ook elk een uitwasbare hoes. Met een kompres als deze ben ik wel bekend. (Overigens zonder de hoezen) Bij de kolf die ik had bij Jaxx zaten namelijk ook kompressen als deze. Deze heb ik een enkele keer gebruikt, wanneer ik het gevoel had dat ze zouden exploderen.

Erg fijn om deze nu ook altijd bij de hand te hebben, mét wasbare hoesjes.

Ergens na de bevalling deel ik graag een uitgebreide review met jullie. Wil je toch van te voren zelf een kijkje nemen en dit in huis halen vóór je eigen bevalling? Kijk dan even op ;

http://www.wondermom.nl

Kinderwagenstress

We zijn ons aan het oriënteren op het gebied van kinderwagens… bij Jaxx was dit helemaal geen probleem. “Gewoon” de eerste 3-in-1 wagen gekozen die ik kon vinden en dat was ‘m.

We hoefden geen rekening te houden met andere kindjes, Isofix etc. Nu is dat een ander verhaal. De wagen moet geschikt zijn als gedeeltelijke duowagen, voor als Jaxx z’n beentjes moe zijn. Daarnaast moet er nog plek overblijven voor boodschappen of andere bagage.

Een ander dingetje is dat we nu een andere auto rijden en ook Isofix nu een must is. Dan kom er je al niet met de goedkoopste 3-in-1, maar dan rol je in de wereld van duizenden verschillende Maxi Cosi’s met allemaal speciale bases.

Ik zie door de bomen haast het bos niet meer. Na veel zoekwerk een wagen uitgezocht; de Quinny Hubb. Deze is uit te breiden met een meerijdplankje, welke gewoon op het frame past. En niet zo irritant voor je voeten bungelt, waardoor je in een houding loopt dat hernia schreeuwt.

Op de afbeeldingen ziet het er allemaal heel mooi en praktisch uit. Dus we gaan er maar vanuit dat dit in de praktijk net zo zal zijn. Tevens heeft deze wagen een XXL boodschappenmand, waar tot wel 10 kg aan spullen in kan. Erg handig!

Het laatste punt is dan een juiste Maxi Cosi uitzoeken. Een klantenservice medewerker van Quinny had mij laten weten dat “de meeste” autostoeltjes van Maxi Cosi op de adapters passen. Wat mij dan weer in mijn hoofd spookt, stel ik koop net die wat er niet op kan?

Na veel spitwerk gevonden welke er zéker op past, omdat die benoemd werd op de website van Quinny bij de betreffende wagen. Tot slot nog met mijn snelle gegoogle gevonden welke base daar dan weer bij moet…

Wat. Een. Ramp.

Gelukkig weet ik, dat zodra ik straks met mijn twee prinsen door de straat wandel, dit gestress om die rot wagen het allemaal weer waard was.

Van 3 naar 4 #4

1 maart hadden we de 20-wekenecho, waar ik me best zorgen om maakte. Wellicht doordat er in het begin iets niet goed leek, of door alle nare verhalen die overal te lezen staan. Deze spanning heb ik bij Jaxx niet ervaren.

Gelukkig waren we in de ochtend al aan de beurt en werkte de kleine druif (unlike his brother) perfect mee. Onze echoscopist kon vinkje na vinkje plaatsen en heeft onze druif dan ook helemaal goedgekeurd. Een hele last viel van mijn schouders.

Wel hebben we een bevestiging gekregen wat betretft ons vermoeden voor het geslacht;

Stiekem wisten wij dit zelf in januari al, maar voor de zekerheid toch even stil gehouden. Een klein broertje voor Jaxx! Met recht klein, zoals mijn gevoel al zei. Qua groei ligt hij op dit moment een dag of 3 achter, waar ik dacht dat Jaxx met die termijn al ver voor lag. Het is echter zo, dat ook Jaxx op die termijn nog iets achter lag, waar de verloskundige mijn aan herinnerde tijdens een telefonische controle. Dus wie weet, hebben we straks 2 grote baby’s.

Ik zie in ieder geval in de structuur van zijn gezichtje Jaxx terug. Ik kan niet wachten om je kleine neusje in het echt te bewonderen, maar blijf voorlopig nog maar even groter groeien.