Licht uit, struikelblok aan

Als moeder is het altijd gaan, gaan, gaan. Soms lukt dat even niet. Iedere moeder zal waarschijnlijk haar eigen struikelblok hebben, voor mij is dat migraine, waar ik al sinds mijn zesde last van heb.

Veel mensen weten niet dat het meer is dan “slechts hoofdpijn”. Als je zegt “ik kom niet, ik heb migraine”, volgt al snel de reactie “ach beetje hoofdpijn toch. Paracetamol en door”. Helaas, is dat niet het geval. 

Ik trek me dan terug, met mijn hoofd onder mijn kussen, om er voor te zorgen dat het licht me niet bereikt. Mijn hoofd klopt, alsof iemand er met een klinkerhamer op ligt te meppen. Mijn ogen kan ik niet openhouden, alles duizelt en ik voel me vreselijk misselijk. 

Vaak voel ik het al opkomen; pijn aan mijn nek, een lichte steek in mijn achterhoofd. Snel iets pakken om het voor te zijn, maar vaak ben je dan al te laat. Ik heb al zeker 10 verschillende soorten medicatie voorgeschreven gekregen. Niet 1 hielp. Niet één. 

De dagen na zo’n aanval blijft de hoofdpijn hangen en voel ik me moe en opgebrand. Het houdt me tegen om dingen te ondernemen. Want ik weet, dat ik na een lange dag vrijwel altijd de pineut ben. Na een cursusdag, een uitstapje, een feestje met luide muziek, een lange autorit. Ik ben dan geneigd om niet te gaan. 

Toch probeer ik altijd door te gaan, m’n leven niet te laten leiden door de migraine. Heb jij ook zo’n struikelblok die jou probeert te weerhouden van de leuke dingen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s