Een spiegel voorhouden

Als ik naar Jaxx kijk, zie ik aan de buitenkant bijna 100% Jeff. Al merk ik dat Jaxx soms meer op mij lijkt dan ik denk.

Punt #1; Brokkenpiloot ten top. Hij valt áltijd. Niet omdat hij niet goed kan lopen. Nee hoor. Omdat hij niet kijkt. In het wilde weg rent en super enthousiast kan zijn. Dit zorgt natuurlijk voor de meest onhandige situaties en dan kijk ik naar hem en denk ik “Ja, dat heeft ‘ie dan weer van mij!”. Van de week was hij weer zo onhandig gevallen dat we zelfs even moesten checken of hij niets gebroken had. Dat was gelukkig niet zo. Brokkenpilootje. 

Punt #2; Eten. Waar eten is, staat Jaxx vooraan. Mensen moeten wel denken dat hij thuis niets krijgt. Al heeft hij net een driegangenmenu achter zijn 4 kiezen of 1 rozijntje, kom maar door met dat eten. Ik heb zelf ook waarschijnlijk een lintworm met 6 koppen. Food is life, right?!?! 

Punt #3; Engelen geduld. Deze is zwaar sarcastisch, want als er iets is wat ik níét heb en mijn kleine kopie evenmin, is het geduld. Al is het wachten op een boterham (heb je dat eten weer) of in de rij aan de kassa, als het Jaxx te lang duurt kan hij best wat stampij maken. Ik maak overigens geen stampij meer als iets lang duurt, ik betrap mezelf er op dat ik dan èrg hard kan zuchten. 

Punt #4; Driftbuien. Ook dit heb ik tegenwoordig niet meer, maar als ik mijn moeder moet geloven, is Jaxx tijdens zijn heethoofdige peuterbuien exact mij van eerder. Als hij iets moet afgeven waar hij het niet mee eens is, of ik zeg “Nee” trek ik zijn hele wereld onder zijn voeten uit, gezien zijn reactie. Maar ik moet zeggen, ik hou er wel van een beetje spunk. Geeft hem wilskracht als hij wat groter is. 

Punt #5; Dance like no one is watching. Iets wat Jaxx zéker niet van zijn papa heeft is, lekker los gaan en gek doen. Maakt niet uit wie er kijkt. Ik sta vaak met Jaxx los te gaan op zijn favoriete tv-programma, in mijn badjas met mijn haar op standje ontploft. Ik hoop dat hij dat mag vasthouden als hij opgroeit. Dat het hem niets interesseert wat anderen denken van hem. Ik weet nog dat ik eens als tiener “gedumpt” was omdat ik “te raar” was. Ik dacht “joh vriend, probeer het ook eens!” If only I told him 😂 

Heb je dat ook, van die kleine dingetjes waarvan je denkt “Ja! Dat heeft ‘ie/ze van mij!” Ik vind het fantastisch die herkenning. Zeker omdat Jaxx in zijn uiterlijk heel veel op zijn papa lijkt, niet dat dat erg is. Maar ik merk aan mezelf dat ik dan toch herkenning probeer te zoeken. Zoals bijvoorbeeld Jaxx’ haarkleur is hetzelfde als dat van mij en zijn oogkleur ook. Als ik naar mijn ouders kijk zie ik heel veel van mijn moeder in mezelf. Herkenning is belangrijk denk ik. Dan voel ik me verbonden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s