Een ode aan mijn vriendinnen

When you know you know

Sinds jaar en dag worden partners en ouders bedankt voor hun steun en inzet in je leven. Maar vergeten we soms niet hele belangrijke steunpilaren? 

Wat ik altijd zeggen wil, maar soms niet tot zijn recht komt;

Bedankt dat je er bent geweest, dat je er bent. 

Bedankt dat je er was toen ik je het meest nodig had en bedankt dat je me losliet toen ik voor mezelf moest zorgen. 

Bedankt dat je me ware liefde hebt geleerd en laten zien, anders dan de liefde voor mijn kind of de liefde voor mijn man. 

Bedankt dat je mij een spiegel voorhoudt en ongefilterd je mening kan geven. 

Bedankt dat je luistert naar mijn klaagzang, soms volledig onterecht. 

Bedankt dat je er bent als ik wil lachen of huilen. 

Bedankt dat je mijn boosheid naar de wereld accepteert. 

Bedankt dat ik mezelf mag zijn en jij mij waardeert.

Bedankt dat ik je vriendin mag zijn. 

Bedankt dat je mij steunt als nieuwe moeder. 

Bedankt dat je mijn, met kind, accepteert en me niet in de steek laat. 

Bedankt dat je bent wie je bent. 

Bedankt voor alles wat je doet, als is het soms maar klein. 

Je betekent meer voor mij, dan je soms misschien kan bevatten en dan ik soms laat zien. 

(Op de foto; mijn liefste vriendinnetje en ik, way back)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s