Life of Jaxx #3

Als je dacht dat je al wist wat trots, trotser, trotst was en je wordt ouder.

Oh oh, wat heb ik gedacht dat ik niet ”die moeder” zou worden. Alles delen wat ‘ie kan. Maar, jawel hoor. Hij was er pas net en ik was al super trots. Trots op alles wat ‘ie doet. 

Goed gedronken, trots.
Goed gegroeid, trots. 
Goed geplast, trots. 
Álles. Al-les. 

Toen hij geluidjes maakte, de eerste keer lachte. Het eerste groente hapje. De eerste keer omdraaien. De eerste keer naar de opvang geweest. De eerste keer soort van kruipen. De eerste keer echt kruipen. Het eerste, tweede, derde, vierde, vijfde, zesde tandje. (Meer heeft ie nog niet :p ) De eerste keer stappen aan de hand. 

Ik ben het trotst op onze kleine man. En zoals menig ander, ook van mening dat die van mij het leukst is. En ik denk dat dat ook helemaal niet erg is. Juist alleen maar goed. Zo trots en zo lief, dat ik hem wel kan opeten. Wat volgens een onderzoek dat ik recent las ook volkomen normaal is.  

Hebben jullie ook dat overmatig trotse gevoel naar jullie ukkepukjes?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s